น้ำหนักของไม้แบดมินตันหมายถึงความแน่นของเส้นเอ็นเรียบง่ายก็คือ ยิ่งน้ำหนักสูง เส้นเอ็นก็ยิ่งตึง; ยิ่งน้ำหนักต่ำ เส้นเอ็นก็ยิ่งหย่อน ตอนนี้ผู้เล่นมืออาชีพใช้ไม่เกิน 30 ปอนด์ สำหรับผู้เล่นระดับท็อปอย่างหลินดาน ไม้แบดมินตันมักอยู่ระหว่าง 28-32 ปอนด์ ทำไมไม่ให้สูงกว่านี้? เพราะถ้าเส้นเอ็นตึงเกินไป ข้อมือจะรับไม่ไหว และการตีลูกก็เหมือนใช้ไม้แข็งตีคน ไม่มีความยืดหยุ่นเลย
เมื่อสายแร็กเก็ตหย่อน ลูกบอลที่ตีลงไปบนหน้าแร็กเก็ตจะเด้งออกมา เหมือนกับเตียงกระโดดที่สามารถใช้แรงเด้งช่วยให้คนกระโดดสูงขึ้น ในกรณีนี้ แม้ว่าคุณจะใช้แรงน้อยก็สามารถตีลูกให้ไปไกลได้อย่างง่ายดาย แต่ข้อเสียคือควบคุมได้ยาก ลูกบอลมักจะพุ่งผิดทาง ดังนั้นผู้เริ่มต้นควรใช้แรงดึงสาย 20-23 ปอนด์ จะช่วยให้ตีลูกไกลได้โดยไม่ทำให้ข้อมือเจ็บ
ส่วนแรงดึงสายสูง เหมือนแผ่นหินอ่อน สายแร็กเก็ตตึงมาก ลูกบอลที่ตีจะเกือบไม่มีแรงเด้ง แรงทั้งหมดถ่ายทอดไปยังมือโดยตรง แร็กเก็ตประเภทนี้เหมาะกับคนที่มีทักษะดีและมีกำลังแรง เพราะสามารถควบคุมลูกบอลได้อย่างแม่นยำ แต่คนทั่วไปที่ใช้แรงดึงสูง ตอนตียิงลูกอย่างแรง ข้อมือจะเหมือนถูกค้อนทุบ ใช้ไปนาน ๆ อาจเป็นเอ็นอักเสบได้
คนเริ่มต้นใหม่ให้เลือกแรงดึง 20-23 ปอนด์ อย่าเลียนแบบคนอื่นแล้วกระโดดไปใช้แรงดึงสูง คุณตีช็อตไกลยังแทบลำบาก จะไปพูดถึงความแม่นยำได้ยังไง? รอให้ตีมาสองสามปี จนสามารถตีครบสามเกมแบบต่อเนื่องแล้วค่อยคิดเรื่องเพิ่มแรงดึง
ถ้าคุณแกว่งไม้เหมือนฟันดาบใหญ่ ลองใช้แรงดึง 24-27 ปอนด์ก็ได้ แต่ต้องระวัง! ทุกครั้งที่เพิ่มแรงดึง 1 ปอนด์ ต้องเสริมฝึกข้อมือ ไม่งั้นตีไม่กี่ครั้งก็ปวดจนแทบเดินไม่ได้ อย่างเช่นนักเล่นสมัครเล่น ถ้าอยู่ในช่วงนี้ จะช่วยให้ใช้แรงได้บ้างและควบคุมลูกได้พอประมาณ
อยากตีลูกฆ่าให้แรงขึ้น? สามารถเพิ่มแรงดึงได้เล็กน้อย แต่ถ้าอยากเล่นลูกเล็กอย่างประณีต? แรงดึงต่ำจะเป็นมิตรมากกว่า อย่าตามกระแสอย่างลำเอียง เห็นคนอื่นใช้ 30 ปอนด์แล้วใช้ตามสุดท้ายบาดเจ็บก็มีแต่ตัวเอง
จุดความยืดหยุ่นที่ดีที่สุดของสายแร็กเก็ตอยู่ที่ประมาณ 23 ปอนด์ ต่ำกว่า 20 ปอนด์ แม้แร็กเก็ตจะนุ่มแต่การควบคุมไม่ดี สูงกว่า 20 ปอนด์ ความยืดหยุ่นจะค่อยๆ แย่ลง แต่การตอบสนองแรงจะดีขึ้น ดังนั้นผู้เริ่มต้นควรเลือกประมาณ 20 ปอนด์ จะได้ทั้งแรงช่วยและไม่ทำให้มือบาดเจ็บ ถือว่าเพอร์เฟคท์เลย
อย่าให้ร้านค้าหลอกว่าการใช้แรงดึงสูงจะทำให้ตีลูกเร็วขึ้น ความจริงคือสายตึงเกินไปกลับทำให้ “ใช้แรงไม่คุ้ม” — เหมือนกับใช้ตะเกียบคีบต้มยำเกี๊ยว ถ้าตึงเกินไปจะบี้จนแตก ถ้าอ่อนเกินไปก็คีบไม่อยู่ เลือกแรงดึงให้ถูกต้องถึงจะตีแล้วรู้สึกสบาย เพราะสุดท้ายการตีลูกคือเพื่อความสนุก ไม่ใช่เพื่อแข่งกับตัวเลข นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวของฉัน หากมีข้อผิดพลาดขอคำแนะนำด้วย!
